آسانسور چیست

آسانسور چیست:

 آسانسور: وسیله ای است متشکل از کابین و معمولاً وزنه تعادل و اجزاء دیگر که با روشهای مختلفی مسافر
(نفر) یا بار یا هر دو را در مسیر بین طبقات ساختمان جابجا می کند.

آسانسور کششی : آسانسوری است که حرکت آن بر
اثر اصطحکاک بین سیم بکسل و شیار فلکه کشش، به هنگام چرخش آن، توسط سیستم محرکه انجام می شود.
آسانسور هیدرولیکی: در این نوع اسانسور عامل حرکت کابین، سیلندر و پیستون هیدرولیکی است و ممکن است وزنه تعادل نیز
داشته باشد و معمولاً برای ارتفاعات کم و سرعت های کم کاربرد دارد.

بالاسری: فاصله قائم بین کف
بالاترین توقف تا زیر سقف چاه آسانسور را بالاسری گویند.
این فاصله برای جلوگیری از برخورد تعمیر کاران یا اجزاء فوقانی کابین با سقف چاه پیش بینی می شود و اندازه آن متناسب با نوع
و سرعت آسانسور از جداول استاندارد به دست می آید.

تابلوی کنترل آسانسور: مجموعه ای شامل مدارهای فرمان و قدرت که وظیفه کنترل حرکت کابین و پاسخگویی به احضار را
بعهده دارد، قسمت فرمان در انواع قدیمی از رله های متعدد و در انواع جدیدی عموم از ریز پردازنده ها و سایر قطعات الکترونیکی
ساخته می شود.
تعمیرکار: فرد یا افراد مجاز و متخصص صاحب صلاحیت که وظیفه سرویس و یا تعمیر آسانسور را به عهده دارند.
تراز طبقه شدن: منظور هم تراز شدن کف کابین با کف تمام شده طبقه در محل ورودی به آسانسور است.
سیستم اضافه بار: در برخی از آسانسور ها برای جلوگیری از اضافه بار حسگری را به شیوه های مختلف تعبیه می کنند تا هنگام
سوار شدن مسافر یا گذاشتن بار بیش از ظرفیت پیش بینی شده در کابین، ضمن اعلام خطر از حرکت آسانسور تا تخلیه بار اضافی
جلوگیری شود.
سیستم ترمز ایمنی (سیستم پاراشوت): سیستم ایمنی که ترجیحاً در قسمت زیرین یا بالای چهارچوب (یوک) کابین یا وزنه
تعادل (در صورت لزوم قرار می گیرد) و در موافع اصطراری با افزایش غیر عادی سرعت، فعال شده و سبب توقف کابین یا وزنه
تعادل به وسیله قفل شدن کابین یا وزنه تعادل به ریل ها می شود، ترمزهای ایمنی به سه دسته تقسیم می شوند: آنی یا لحظه ای
برای سرعت های تا 0/63 متر بر ثانیه- آنی با ضربه گیر برای سرعت های تا 1 متر بر ثانیه و تدریجی برای سرعت های بیشتر یا
مساوی 1 متر بر ثانیه.

چاه: فضایی است که ریل و برخی از تجهیزات آسانسور در آن نصب می شوند و کابین و وزنه تعادل در این مکان حرکت می
نمایند معمول با دیوارها، درهای طبقات و درها و دریچه های استراری محصور می گردد، در آسانسور های نماباز قسمتی از دیواره
ها ممکن است محصور نباشد.

چاهک: فاصله قائم بین کف پایین ترین توقف تا کف چاه آسانسور (با ابعاد چاه آسانسور) را چاهک می گویند، این اندازه مانند
بالاسری از اهمیت زیادی برخودار است و از جداول استاندارد، متناسب با نوع و سرعت آسانسور انتخاب می شود.

درهای طبقات: درهایی هستند که در محل ورودی طبقات به کابین قرار می گیرند، درهای طبقات انواع مختلف دارند مانند:
درهای تلسکوپی (یک طرفه باز شو)، درهای سانترال (وسط بازشو)، درهای آکاردئونی، درهای لولایی و …
انتخاب نوع و اندازه بازشو درهای طبقات متناسب با نوع کاربری و مطابق با استانداردهای مربوطه صورت می گیرد.
در کابین: دری است که در ورودی کابین قرار گرفته و معمولاً به طور خودکار باز و بسته می شود.
سیستم محرک باز و بسته کردن درهای خودکار طبقات معمول روی در کابین وجود دارد و هنگامی که در طبقه مورد نظر توقف کند همزمان با باز شدن یا بسته شدن در کابین، در خودکار طبقه نیز باز یا بسته می شود.

صنعت ساختمان هرم

01342244843

لاهیجان – خیابان کاشف شرقی – روبروی مقبره کاشف السلطنه

نوشته های مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *